Titanic i Serce Oceanu

Titanic, to fikcyjna, romantyczna tragedia, oparta na prawdziwych wydarzeniach zatonięcia statku z 1912 roku. Wiem, że ten film nie jest Ci obcy, że oglądałaś go niejeden raz. Ale czy znasz historię pięknego diamentowego naszyjnika z szafirem, który nosiła Kate Winselet, filmowa Rose?

Titanic

Akcja filmu o legendarnym statku, w reżyserii James Camerona rozpoczyna się w 1996 roku, kiedy grupa zawodowych poszukiwaczy skarbów w zatopionych statkach usiłuje odnaleźć i wydobyć z wraku „Titanica” diament o nazwie Serce Oceanu. Legendy głosiły, że ów diament zatonął wraz ze statkiem. W trakcie jednego z zanurzeń, poszukiwacze wydobyli z wraku sejf z kabiny Cala Hockleya. Przypuszczano, że właśnie tam znajduje się poszukiwany skarb. Jednak zamiast naszyjnika, w sejfie znaleźli dobrze zachowany akt dziewczyny, która na szyi miała zawieszone Serce Oceanu. Rysunek został pokazany w telewizji. Przypadkowo, program oglądała Rose Calvert, 100-letnia wdowa, która rozpoznała siebie na rysunku wydobytym ze statku. Poinformowała o tym poszukiwaczy, którzy zaprosili ją na swój statek. Tam opowiedziała o tragicznym rejsie, powstaniu rysunku i losach diamentu.

Serce Oceanu

Serce Oceanu, znany jest też jako La coeur de la mer. W rzeczywistości, nigdy nie istniała jego prawdziwa wersja. Historia Serca Oceanu jest jednak wyraźnie podobna do historii diamentu Hope, należącego do Ludwika XIV, który był noszony jako królewski naszyjnik. W Titanicu, Cal Hockley (Bill Zone) ofiarowując Rose naszyjnik, powiedział: konkretnie 56 karatów, nosił go Ludwik XVI w koronie. Nazwano go La coeur de la mer.

Prawdziwa historia Hope

Największy barwny diament, szafirowo-niebieskiego koloru, o wadze 112 karatów, został znaleziony w Indiach. Do Francji przywiózł go kupiec Tavernier, a następnie sprzedał królowi Ludwikowi XIV. Na polecenie króla, diament został przeszlifowany na kształt trójkątnej gruszki. Jego waga zmniejszyła się do około 67,5 karata. Został skradziony z królewskiego skarbca podczas rewolucji francuskiej. Odnaleziono go dopiero w 1830 roku w Londynie – miał jednak zmieniony kształt, na gruszkę, a jego waga zmniejszyła się do 45,52 karata. Został zakupiony przez znanego bankiera Henry’go Hope’a i od tego czasu nazywany jest diamentem Hope. Często zmieniał właścicieli. W 1958 r. jego ostatni nabywca Harry Winston (najsłynniejszy amerykański jubiler) podarował go waszyngtońskiemu Instytut Smithsona..
Obecnie, diament Hope jest największym ciemnoniebieskim diamentem na świecie i czwartym co do wielkości z niebieskich diamentów. Przeprowadzone w 2005 roku ekspertyzy, wykryły, że w diamencie Hope są cięcia, które świadczą niezbicie, że był on wcześniej innym diamentem. Porównując to z zachowanymi rysunkami Niebieskiego Diamentu Korony Francji mamy niepodważalne dowody na to, że należał wcześniej do Ludwika XIV.  
CIEKAWOSTKA: diament Hope był również nazywany: Niebieski Tavernier, Francuski-Niebieski, Niebieski Diament Korony Francji.

Wersja filmowa

W filmie Titanic, Serce Oceanu nie jest wykonane z diamentu. Londyńscy jubilerzy z Asprey & Garrard zaprojektowali naszyjnik z tlenku cyrkonu na potrzeby filmu. Serce Oceanu zostało wykonany w stylu edwardiańskim. W wyniku pracy londyńskich jubilerów powstały aż trzy różne i niepowtarzalne egzemplarze tego naszyjnika.

Serce Oceanu w trzech odsłonach

Z trzech naszyjników, dwa zostały użyte w filmie, a ostatni został pokazany światu dopiero po tym, jak Titanic wszedł na ekrany. Trzy wersje naszyjnika są do siebie bardzo podobne, ale mają, niewidoczne gołym okiem, różnice. Już Ci wyjaśniam jakie.
Pierwszy egzemplarz Serca Oceanu to ten, który widzieliśmy w Titanicu przez cały czas. Naszyjnik ma duży niebieski kamień oszlifowany na kształt serca. Do jego wykonania nie został użyty diament, a sześcienny tlenek cyrkonu otoczony cyrkoniami w białym złocie. Łańcuch składa się z oszlifowanych okrągłych, gruszkowych i markizowych białych cyrkonii. Naszyjnik jest dziś własnością prywatnego kolekcjonera George’a Holmesa. Serce Oceanu jest natomiast wypożyczane reżyserowi Titanica, Jamesowi Cameronowi, który wystawia go (obok innych rekwizytów filmowych) w swoim biurowcu w Kalifornii.
Drugie Serce Oceanu to egzemplarz nabyty przez firmę J. Peterman podczas sprzedaży filmowych rekwizytów. Ten szczególny projekt to niebieski cyrkon, który jest cięty na kształt serca. Główny kamień otoczony jest okrągłymi cyrkoniami. Sam łańcuch składa się z białych, okrągłych cyrkonii. Ten szczególny projekt jest opisywany w filmie przez krótką chwilę, gdy Caledon pobiera naszyjnik z bezpiecznego miejsca, jakim był sejf na statku . Uważa się, że ten naszyjnik nadal znajduje się w posiadaniu firmy J. Peterman.
Trzeci i ostatni projekt nie był używany w filmie. Po sukcesie filmu, Asprey & Garrard zostali zaproszeni do stworzenia prawdziwego naszyjnika Serca Oceanu za pomocą autorskiego projektu. W efekcie powstał naszyjnik z 171-karatowym szafirem ceylońskim w kształcie serca otoczony 103 diamentami. Ten projekt wyróżniał się znacznie większym, szaro-niebieskim szafirem w kształcie odwróconej gruszki, którego subtelna szczelina przypomina wcięcie nadając mu formę serce. Łańcuch do tego naszyjnika zawierał okrągłe, gruszkowe i markizowe białe diamenty. Naszyjnik został przekazany do domu aukcyjnego Sotheby w Beverly Hills na aukcję. Został sprzedany niezidentyfikowanemu klientowi Asprey za kwotę 1,4 miliona dolarów. Warunkiem sfinalizowania tej transakcji była obietnica nowego właściciela, że Celine Dion będzie mogła założyć naszyjnik dwie noce później podczas ceremonii wręczenia Oscarów w 1998 r. Ta wersja Serca Oceanu znalazła się w prywatnej kolekcji i nie można jej nigdzie publicznie zobaczyć.  

Replika  

Harry Winston, słynny jubiler (znany z posiadania Hope Diamond, Briolette Indii i wielu innych słynnych diamentów) wykonał replikę Serca Oceanu przy użyciu prawdziwego niebieskiego diamentu o wadze 15 karatów, wartego 20 mln dolarów! Ten naszyjnik również pojawił się na uroczystości rozdania Oscarów w 1998 roku. Nosiła go Gloria Stuart, odtwórczyni stuletniej Rose.
ZapiszZapisz
ZapiszZapisz
ZapiszZapiszZapiszZapisz