Żydowskie pierścienie ślubne

Żydowskie pierścienie ślubne

Tradycje ślubne w różnych religiach są Podczas ślubów żydowskich, młodzi zakładają na palce swoich wybranek nie jeden, a dwa (!) pierścionki. Jeden z nich nie jest tradycyjney,  jest wykonane w kształcie domku, albo twierdzy. To jest tradycyjny żydowski pierścionek ślubny, który niesie w sobie symboliczny i głęboki sens.
Jak mówią sami Żydzi, nie wszystkie rodziny żydowskie pamiętają obecnie o takim zwyczaju. Jeszcze mniej osób się dotrzymuje pięknej tradycji. Cudowne pierścionki można teraz zobaczyć w sklepiku z antykami albo w muzeum. Chociaż w niektórych rodzinach one są przekazywane od pokolenia do pokolenia jako rodzinna pamiątka, relikwię.

Znaczenie

Kilka wieków temu ten symboliczny element biżuterii był bardzo ważny na młodego małżeństwa. Pierścionek o kształcie domu z wycinanymi oknami i basztami obowiązkowo upiększał palec Panny Młodej w dzień wesela. Miał bardzo ważne przesłanie – oznaczał, że od momentu zawarciu ślubu u młodej pary wszystko się staje wspólnym. Teraz mają jeden dom i jeden dach na głową. Ślub ich łączy. Niezwyczajny pierścionek symbolizował stworzenie mocnego, jak twierdza, związku. Związku, którego nie da się złamać. Istnieje też, założenie, że kształt budynku na pierścionku symbolizuje Świątynię Jerozolimską. Jak pamiętasz, Świątynia Jerozolimska została zniszczona i jest symbolem początku utworzenia diaspory żydowskiej.

Pierścionek wielu małżeństw

Pierścionek zakładano na palec wskazujący lewej ręki. Wierzono, że przez ten palec idzie żyła, która prowadzi do serca. Przez to, że pierścionek sam w sobie był bardzo wysoki, przez co był niepraktyczny, ubierano go tylko raz. Ten jeden jedyny raz był podczas ślubu. Potem przechowywano go w pudełku, by przekazać następnym pokoleniom. Biedne rodziny wynajmowały takie pierścionki na jeden dzień zaślubin.

Większość pierścionków ślubnych przeżyło swoich pierwszych właścicieli i były wykorzystywane w dziesiątkach ceremonii ślubnych. Były także osoby chroniące pierścienie ślubne, które zobowiązywały się przekazać pierścień następnemu pokoleniu. Prowadzono także notesy, gdzie odnotowywano kto i kiedy wykorzystał pierścionek. Wierzono, że im więcej razy wykorzystano pierścionek, tym więcej pozytywnej dla ślubu energii przynosi ze sobą.

“Gdzie byś nie szedł, jestem zawsze z Tobą”

Pierścienie ślubne wyrabiano ze złota albo platyny bez domieszek. Kamieni na nich nie było, żeby podkreślić czystość i bezpragmatyczność sojuszu dwóch kochających się osób. Czasami znajdował się na pierścionkach grawer. Napisy w języku hebrajskim miały szczególny sens. Na starszych pierścionkach pisano kawałki z modliw. Na nowocześniejszych, bardziej subtelne i romantyczne frazy: „Miłość – źródłem życia”, „Gdziebyś nie szedł, jestem zawsze z Tobą”, „Niech nasze dusze na zawsze się złączą”.

Ta tradycja wskazuje na wysokie miejsce jednej z najważniejszej dla żydowskiego narodu wartości – rodziny.

Tomasz Zaremski, Muzeum w Gliwicach

Ten post otwiera cykl ślubny. Co środę nowy tekst!